ZANIMLJIVA PUTOVANJA

BUDIMPEŠTA-LEPOTICA NA DUNAVU

2009-04-14T21:33:00.014+02:00

Predivni glavni grad Mađarske nalazi se na srednjem toku Dunava. Sve što se događa u zemlji, počinje i završava u Budimpešti. Lepota grada ono je što ga određuje: široke avenije, prelepi parkovi, stara zdanja sa obe strane reke i skladna mešavina arhitektonskih stilova s pravom su mu dali nadimak Pariz Istočne Europe. Verovatno ste čuli priču o dva grada, Budimu i Pešti, koji su se spojili u jedan grad. Osim divnih zdanja s obe strane Dunava, ako ste ljubitelj umetnosti, ne propustite posetu bogatoj Nacionalnoj galeriji, a svakako pogledajte i Kraljevsku palatu sagrađenu u 13. veku i katedralu sv. Matije, kao i prelepe mostove. Želite li grad razgledati noću, predlažemo vam brod, ili šetanju romantičnim ulicama Starog grada. Budimpešta nudi bogat noćni program: od opere, pozorišta, baleta, do pivnica sa lokalnim mađarskim melosom ili kabare predstava nalik onim u Parizu. Budimpešta je glavni grad Mađarske i glavni politički, industrijski i trgovački centar zemlje. Ima preko 1,7 miliona stanovnika, što je manje od vrhunca dostignutog sredinom 1980-ih, kada je imala 2,07 miliona. Postala je sjedinjeni grad 1873. spajanjem Budima i Obude, na desnoj obali Dunava, sa Peštom, na levoj (istočnoj) obali.

Raspadom Austro-Ugarske monarhije Budimpešta je postala prevelik glavni grad male zemlje koji je nepovratno izgubio svoju nekadašnju međunarodnu ulogu. Tridesetih godina prošlog stoleća grad je počeo da se oporavlja od posledica Prvog svetskog rata, ali na pomolu su bila još teža vremena. Drugi svetski rat prouzrokovao je ogromne štete gradu koji se još nije prilagodio novonastalom položaju na političkoj karti sveta. Iako je oko 30 hiljada zgrada uništeno tokom drugog svetskog rata i u revoluciji 1956, ostareli svedoci neke davne prošlosti i dalje odolevaju zubu vremena u obliku arhitektonskih detalja na antickim konstrukcijama.

Nekadašnji Pariz Istočne Evrope danas je u mnogočemu veza između Istočne i Zapadne Europe. Nove investicije oživele su grad a sjajna stara Budimpešta se restaurira.

Mađarska je poznata po starim lekovitim termalnim banjama, a sama Budimpešta ih ima oko petnaest koje su u funkciji. Prvo naselje na mestu današnje mađarske metropole sagradili su Kelti na padinama planine Gellert u 1.stoleću pre Hrista. Naselje se zvalo Ak Ink što znači „vrelo bogato vodom“, a arheološke iskopine svedoče o tome kako je kraj bio gusto naseljen. Danas mađarske banje privlače i one kojima je zaista potrebna terapija kao i turiste koji žele da se opuste i iskuse blagotvorno delovanje termalnih voda. Toplice su važan deo mađarskog turističkog identiteta i turističke ponude koja se gotovo poistovećuje sa njima.

Grad odiše posebnom lepotom noću kad se upale svetla na dunavskim mostovima pa je veče idealno vreme za romantičnu šetnju starim ulicama ili plovidbu brodom za razgledanje. Noćni život Budimpešte je raznolik: od pozorišta, opere, baleta do pivnica sa lokalnom kuhinjom i muzikom.

Savetujemo vam da Budimpeštom putujete podzemnom železnicom. Javni gradski prevoz je jedna od stvari kojom se Budimpetšta svakako može pohvaliti. Cena je korektna, a začas ćete stići gde god da krenete. Ako vas put vodi na drugu stranu reke, nemojte da brinete jer podzemna železnica odavno vozi ispod Dunava i spaja dva istorijska grada u jedan grad budućnosti.

U Budimpeštu svakako treba otići više puta, a to nije problem jer nije daleko od Srbije. Većina turistickih agencija nudi paket aranžmane za Budimpeštu, što vam svakako preporučujemo barem za prvu posetu i upoznavanje sa metropolom kojoj ćete se sigurno vratiti. Budimpešta nudi više nego dovoljno za nekoliko produženih vikenda. Neki posetioci putuju i dalje na jugozapad u istraživanje ostalih mađarskih banja, vinograda i neobičnih sela koja okružuju područje oko jezera Balaton- najvećeg jezera srednje Evrope. Drugi odlaze na sever i uživaju u lepoti istorijskih gradića uz Dunav... .

HRANA

Širom sveta madjarska kuhinja poistovećuje se sa ukusom crvene paprike. Dva najpoznatija mađarska jela gulyás leves (gulaš) i csirke paprikás (pileći paprikaš) ne bi bila ono što jesu bez tog bogatog crvenog začina. Slava mu je yagarantovana u 19.stoleću kada je Auguste Escoffier doneo taj mleveni crveni prah iz Szegeda u Monte Carlo i predstavio ga kao mađarski začin. Od tada je paprika ključni sastojak mađarske nacionalne kuhinje što uključuje sve njene varijante- od lagane i slatkaste do vatrene. Iako se bogat ukus paprike u potpunosti rastapa tek u vrućem ulju, iskusne mađarske kuvarice upozoriće početnike da papriku koriste oprezno.

MESTA KOJA NE SMETE ZAOBIĆI

1. Nekad davno, važan rimski put je vodio od današnjeg Lančanog mosta do Aquincuma. U srednjem veku taj put je postao glavna ulica predgrađa Budima koja je vodila do Kraljičinog grada, Óbude. Još uvek se zove Fô utca, što znači glavna ulica i kreće od Clark Ádám trga na budimskom kraju Lančanog mosta. Od simbolične skulpture nultog kamenog kilometra koja je delo Miklósa Borsosa na tom trgu računaju se duzine glavnih mađarskih puteva.
2. bogata Nacionalna galerija- ako ste ljubitelj umetnosti izdvojite dovoljno vremena jer je galerija zaista velika i zanimljiva
3. Vaci utca je srce moderne Budimpešte, duga pešačka ulica koja vodi od Vorosmarty trga do Elizabetinog mosta. Osim poznatih prodavnica i parfimerija pronaći ćete i više manjih prodavnica koje nude zanimljive rucno izradjene predmete.
4. Ribarski bastion na Budimu (Halaszbastya) sagrađen je početkom 20. stoleća, a sa njegovih tornjeva pruža se nezaboravan pogled na Dunav i severni deo Pešte.
5. Nagy sinagoga- najveća evropska sinagoga vizantijsko-marokanske lepote generalno je restaurirana nakon što su je mađarski i nemački nacisti demolirali u drugom svetskom ratu

STVARI KOJE TREBA DA URADITE

1. Nikako nemojte da propustite vožnju najstarijim delom budimpeštanskog metroa. Žuto označene linije metroa označavaju relaciju koja obuhvata staro gradsko jezgro i povezuje najznamenitije delove Budimpešte uz nezaboravan doživljaj vožnje u gotovo muzejskim primercima vagona.
2. Vožnja zicarom na Budim- Uzmite fotoaparat i uslikajte prekrasnu panoramu Pešte upotpunjenu mostovima preko Dunava. Kako se uspinjača diže, tako je panorama sve lepša i potpunija.

3. Obavezno pojedite parce neke od slavnih torti (najtraženije su Esterházy i Doboš) u Gerbeaud Cukraszda- jednoj od najstarijih i najpoznatijih poslastičarnica u Evropi čiji počeci datiraju iz 1858. godine. Danas Gerbeaud može da primi 330 gostiju u svoje raskošno uređene salone, a leti još toliko na terasu. Adresa je Vorosmarty ter 7, ili jednostavnije: na kraju šetnje Vaci ulicom odmorite se uz kafu i kolač u Gerbeaudu.

4. Széchenyi Gyógyfürdo- jedno od najvećih kupališta u Evropi. Poseban doživljaj je kupati se u spoljasnjem bazenu kada je napolju temperatura ispod nule. Hrabro zakoračite kroz sneg i uskočite u vreli bazen.
5.Budimpešta je, između ostalog, poznata po velikom muzičkom festivalu Sziget, jednom od najvećih muzičkih događaja Evrope. Lociran je na najlepšem ostrvu na Dunavu i ulazi u petnaestu godinu postojanja. Tokom godina nastupe su imala eminenta muzička imena poput Dejvida Bouvija, Igija Popa, Roberta Planta, Nika Kejva, Rejdiohed, Oejzis, The Cure, Prodigy, Placebo, Franc Ferdinand, Korn, Slayer, Basement Jaxx, Scissor Sisters, Muse i mnogi drugi. Prošle godine festival je posetilo 385.000 ljudi. Ako imate vremena i dovoljno energije, posetite ovaj događaj koji će trajati od 8. do 15. avgusta.
6.Kupovina je uvek veoma atraktivna za turiste. Osim prodavnica karakterističnih za ovaj grad, postoje i veliki trgovački centri poput Duna Plaza i Westend City Center u ulici Vacite, Mammut u ulici Szena. Najatraktivnije prodavnice uglavnom su u donjem gradu između ulica Andrassy, Rakoczi i Vaci. Preporučujemo tržni centar Arkad koji se nalazi na trgu Őrs vezér. Do njega možete stići linijom metroa M2, a odmah pored je i velika Ikea. U Arkadu možete naći većinu popularnih brendova: Nike, Promod, Mexx, Esprit, New Yorker, Salamander, Humanic, kao i vrlo popularni H&M. Tržni centar je ogroman tako da će vam trebati celo popodne da ga obiđete, a pauzu možete napraviti u nekom od kafića ili restorana brze hrane. Pušenje je samo ponegde dozvoljeno. Radnje rade do 21h, a kafići i duže. I subotom i nedeljom je sve otvoreno. U glavnoj trgovačkoj ulici, Vaci, možete naći Mango, H&M, Promod, Benetton, C&A i mnoge druge firme, ali može se desiti da je poneka radnja vikednom zatvorena. Ako u Arkadu niste našli sve što vam srce želi, samo dve stanice metroa plavim vozom od ulice Vaci, na stanici Nyugati, nalazi se tržni centar WestEnd sa preko 400 prodavnica. Cene su mnogo pristupačnije od naših, na zimskim rasprodajama možete naći čak tri puta jeftiniju garderobu nego u Beogradu.
7. I na kraju, ako imate priliku, posetite prolećni festival vina u Budimpešti. Održava se od 7. do 9. aprila.

NOĆNI PROVOD

Budimpeštanski metro je, posle londonskog, drugi najstariji u Evropi, i savršeno funkcioniše. Vozovi saobraćaju na svaka 2 minuta i voze brzinom svetlosti s kraja na kraj grada. Subota je i dobra prilika da okusimo noćni život Budimpešte.
Oko ponoći sedamo na poslednji voz i krećemo put Obudai ostrva u centru grada, na kom se svakog leta održava čuveni Sziget festival. Odabrali smo klub Dokk, u kom nastupa zvezda grčke progressive scene, V-Sag. Klub prima oko 700 ljudi, sastoji se od glavnog dance floor-a i galerije duž zidova.

Clubberi su različitih profila: od gabaritnih Mađarica do skockanih cica, od underground likova do dizelaša novog doba. Muzika je odlična, ali atmosfera je osrednja. Navikli na pozitivne reakcije beogradske publike, primećujem mali nedostatak emocija... Cene pića su slične ovdašnjim. Progressive house pun zavodljivih vokala, šarmantni dj koji pozitivno zrači i intenzivira dobro raspoloženje i utiske koji su nas tog dana ispunili srećom, uticali su da se sjajno provedemo i vratimo se u hotel sat vremena pre napuštanja soba!

Neispavani i malčice sluđeni, krećemo dalje u šetnju po Budimpešti. Svežina reke malo nas je vratila u život, pa nastavljamo da izbliza vidimo zgradu Parlamenta koju smo dan ranije videli kao detalj panorame. Ogromna gotska građevina u više boja, sa bordo i zelenim detaljima, opet nas očarava kolosalnošću i snagom...U blizini je Bazilika Svetog Ištvana, nažalost, privremeno zatvorenu za posetioce. Uživamo makar u divoti fasade i veličanstvenom prizoru, koji ostaje u sećanju kao inspiracija da sledeći put ne propustimo posetu ovom remek – delu... Sedamo u čajdžinicu u Vaci ulici, neobičnu oazu mira. Na sredini lokala nalazi se deo na visini od 1m, sa istočnjačkim tepisima i jastucima. Poštujemo kodeks obaveznog izuvanja, tonemo u jastuke i pijuckamo detox čaj od nepoznatih biljaka. Sabiramo brojne i raznorodne utiske proživljene za nedelju dana i shvatamo da se moramo vratiti još koji put...

ALANJA ATRAKTIVNO TURSKO LETOVALIŠTE

2009-04-14T20:53:00.011+02:00

Posetioce Turske, koji često misle da o ovoj zemlji uglavnom sve znaju, svakako će iznenaditi i očarati njen vrtoglavi razvoj, posebno turističkih mesta. Alanja je jedno od najatraktivnijih mesta za letovanje u Turskoj.

Želim da vas upoznam sa Alanjom. Ovo mesto se nalazi oko 120 kilometara od Antalije, i okruženo je prelepim borovim šumama i stenovitim brdima. Veličanstveni hoteli, mnoštvo barova, restorana i diskoteka čine nezaboravnim noćni život u ovom mestu od oko 80.000 stanovnika. Ljudi su prilično moderni i prilagodljivi, za razliku od stanovnika ruralnih delova Turske za koju kažu da još živi u duhu prošlog vremena.

Mnogima će prijati jutarnje kupanje i šetnja po plaži uz nezaboravan izlazak sunca i još fascinantniji zalazak. Toplo more, relativno čiste plaže, vožnja turističkim brodićima i skakanje sa palube u plave dubine svakako ostavljaju jedinstven utisak o odmoru.

Neki kažu da je Kleopatrina plaža najlepša, ali ja vam preporučujem da iznajmite vozilo i pođite duž obale jer ćete naći mnogo lepših i zanimljivijih mesta. Putevi su dobri, a ono što ćete videti, recimo na putu za Antaliju, jesu ogromni objekti koji se grade, što hoteli, što tržni centri i firme, polja kukuruza i plastenika koji se navodnjavaju, iako zbog stenovitog područja malo šta može da uspe.

Iznajmljivanje automobila za tri dana u proseku košta oko 60 evra, ali ima i skupljih varijanti. Svuda i za sve je obavezno cenkanje. Izuzetno kvalitetne garderobe (skupe) u Alanji nema, ali se može naći ona malo lošijeg kvaliteta, koje ima u izobilju.

Turista ima sa svih strana, ali najviše Rusa, Poljaka, Čeha, pa i Srba.Posebno bih izdvojila predivne i poučne turističko-istorijske destinacije i ekskurzije, a za početak – tvrđavu u Alanji. Istorijski vrlo značajna, tvrđava datira iz srednjeg veka, vidno je porušena i vraća u vreme vladavine Džingis-kana, moćnog mongolskog vladara. Tvrđava ima dvostruki zid koji je bio brana od gusara koji su vekovima napadali ovo mesto. Legenda kaže da su gusari ispod tvrđave, u kojoj postoje pećine, unosili i skrivali blago. Pogled sa tvrđave je vrlo adrenalinski i može da se oseti blagost u vazduhu dok se gledaju stene u koje udara snažno more. Na samoj tvrđavi se nalazi i poznata vizantijska Crkva sv. Jovana.

Spuštajući se vijugavim uličicama može da se vidi i osmougaona Crvena kula izgrađena 1225, koja je sada pretvorena u Etnografski muzej. Pametno potrošen novac trebalo bi da znači: obiđite značajna arheološka mesta, kao što je, recimo, pećina Damlataš (ili pećina plača). U njoj ćete videti impresivne pećinske ukrase, ogromnu prostoriju i nekoliko manjih kroz koje se prolazi puzeći jer su dosta niske. Priča se da je vazduh u pećini lekovit i to je turistima posebno interesantno: mogu da se vide meštani kako neko vreme provode sedeći u pećini na tradicionalnim jastucima.

Svakako nisu Nijagarini, ali su lepi i atraktivni vodopadi u mestu Manavgat. Miris šume u okruženju i sitne kapljice vode koje padaju na vas čine de se osećate kao da ste na pustom ostrvu gde sunce, priroda, voda i nebo čine magičnim svaki trenutak. Restorani sa pogledom na mali ali lep vodopad i prodavci koji nude raznorazne suvenire za neke su trenuci za sećanje. Svakako, za svakog ponešto... Od čistih i uređenih trgova i parkova, ulica okruženih palmama i prepunih turista, raznoraznih znamenitih lokacija, mnogobrojnih atrakcija, noćnog provoda, akva-parka i predstava sa delfinima, do pravog i mirnog odmora, ako to želite.

Alanju vam svakako preporučujem, kako za porodicu tako i za one koji žele novo, koji žele više i kojima zalazak sunca znači više od pukog odmora.

ATINA-METROPOLA NA MEDITERANU

2008-10-16T17:20:00.020+02:00

Atina je glavni grad Grčke i prefekture Atika. Atina ima 3.5 miliona stanovnika i predstavlja temelj zapadne civilizacije. Prema mitologiji, i Atina i Posejdon su želeli da budu zaštitnici malog grada na poluostrvu Atika.

Moderna Atina je veliki i kosmopolitski grad dok je starogrčka Atina bila moćni grad-država i poznati obrazovni i filozofski centar. Grad je dobio ime po boginji zaštitnici Atini.

Danas metropolitensko područje Atine broji 3,7 miliona stanovnika. Trenutno se grad širi istočno, Atikom.

Prvi organizovani život u Atini potiče iz neolita, negdje oko 4000-3000 godine prije nove ere, kada su se prvi stanovnici nastanili na Akropolju i u dolini rijeke Ilis (danas Olimpijon). Taj proces se nastavio u bronzano doba (od 3000-1100. p. n. e.), kada su prehelenska naselja okupirala prva grčka plemena. Zanimanja tih prvih plemena su uglavnom bila agrikultura i stočarstvo, da bi vremenom počeli da trguju i uspostavljaju kontakte sa drugim dijelovima Grčke i Egejskog mora.

Luka Pirej

Za vrijeme mikenske civilizacije (1550-1050) ekonomija je znatno napredovala, a uz nju i arhitektura i umjetnost. Mikenska plemena su okupirala Akropolj i okolinu oko 16. vijeka prije nove ere. Nešto prije 13. vijeka prije nove ere, na vrhu Akropolja, podigli su palatu svome monarhu, a nešto kasnije, polovinom istog vijeka, prve zidine za svoj grad. O mikenskoj Atini postoji serija mitova koji su povezani sa djelima lokalnih prinčeva. U 12. vijeku, većina mikenskih centara su napuštani, poslije čega su uslijedile migracije stanovništva na grčkom tlu. Plemena Tesalije i Dorije su krenula prema jugu, ali nisu nikada okupirali Atiku. S njima su se takođe izmješalala plemena Jonaca, koja su kasnije, u 8. vijeku p. n. e., kao i ostala grčka plemena, krenuli prema istoku stvarajući kolonije na obalama Male Azije. U 8. vijeku p. n. e., različita plemena Atike su se sjedinila i pretvorila Atinu u svoj centar, stvarajući tako prvi grad-državu.

Za vrijeme tog perioda (geometrijski period - od 1050-700. godine p. n. e.), grčka civilizacija je znatno napredovala. U to vrijeme, religija se po prvi put organizovala oko dvanaest bogova olimpijskog panteona, stvorio se novi alfabet, koji je korijen svih evropskih alfabeta. Poezija je stekla svoje prvo jezgro u Homerovim epovima i počele su inovacije u keramici. Geometrijska dekoracija keramike za svakodnevnu upotrebu, daje ime ovom periodu. U 7. vijeku p. n. e. umjetnici su primali utjecaje sa istoka, ali su kasnije njihova djela stekla poseban, grčki karakter. U 6. vijeku p. n. e., sagrađeni su prvi mermerni hramovi u dorskom i jonskom stilu, statue Koros i Kores (mermerne statue koje predstavljaju mladića ili djevojku) i keramičko posuđe i ćupovi sa crnim figurama.

Starogrčka Atina je bila jonski polis koji se nalazio na poluostrvu Atici. U njoj su živeli aristokrate, demos (narod) i robovi. U najstarije vreme Atinom su vladali bazileusi (kraljevi). Ostale aristokrate nisu bili zadovoljni tim državnim uređenjem. Svake godine je birano 9 aristokrata koji su se nazivali arhonti. Oni su delili vlast sa areopagom, većem koje je zasedalo na brdu posvećenom bogu rata Aresu. Međutim, ljudi iz demosa nisu bili zadovoljni. Između njih i aristokrata se javila ogorčena borba. Na kraju su pravo da učestvuju u vlasti dobili i bogate zanatlije i trgovci iz demosa. Najvišu vlast imala je Narodna skupština koja je donosila sve odluke vezane za upravljanje državom. Atina je bila demokratsko-robovlasnička država.

Svaki grčki grad ili polis je bio potpuno nezavisno središte političkog, kulturnog, kao i trgovačkog života, a Atina je bila jedan od najvećih i najjačih polisa.

Svaki polis je imao i jedan trg, mesto okupljanja - agoru - koji je, pre svega služio za trgovinu i razne skupove, a bio je administrativni i društveni centar. U agori se odvijao svakodnevni život polisa. Atina je bila, kao i većina polisa, okružena zidinama, a imala je i mesto poslednje odbrane - akropolju, na kojoj su bili smešteni hramovi vrhovnih božanstava grka.

Atinski akropolj je svoj konačan oblik dobio u 5. veku pre nove ere u vreme jednog od najvećih i najznačajnijih državnika, Perikla. U doba njegove vladavine Atina je postala demokratska republika.

Perikle je nametnuo bogatašima visoke poreze, a novac se koristio za uređenje Atine, a posebno akropolja. U tom periodu su izgrađeni vevelepni hramovi, kao i veličanstvena umetnička dela, pa se razdoblje vladavine Perikla naziva zlatnim dobom Atine, jer su tada podignuti hramovi:

    * Partenon
    * Erehtejon, hram božice Nike
    * Propileje – Svečani ulaz

Partenon se nalazio na visoravni visokoj oko 70 m. i predstavlja okosnicu arhitektonskog rešenja Akropolja. Partenon je tako urbanistički rešen da se vidi sa velike udaljenosti, ali, kako se približavate Akropolju i počinje penjanje, on postepeno nestaje da bi se video tek kada se dođe do njega. Kada se stupi na plato ispred njega, on se mora obići da bi se ušlo u sam hram, jer je ulaz sa druge strane prilaza. Partenon je uzdužna građevina u čijem se predvorju nalazi reljef koji prikazuje panatenejske svečanosti. Reljef (440. i 437. godine pre nove ere) je delo Fidija i njegovih učenika između.

Erehtejon hram, koji je sagrađen oko 421 godine pre nove ere, zbog nagiba terena, podeljen je na nekoliko nivoa koji su povezani stepeništem. Visinska razlika između svetilišta Atini i drugih delova hrama je oko 3 m. Hram, kao većina drugih hramova, nije, u osnovi pravilnog oblika, i u njemu se nalazilo svetilišteAtine, Posejdona i prvog atinskog kralja Erehteja.

Propileje - svečani ulaz, su činile široke stepenice između dva zida. U samom podnožju stepeništa stajalo je, povezano na gornjoj strani gredama, šest dorskih stubova, a na vrhu, stepenište se završavalo visokim zidom u kojem je bio prolaz širine središnjeg dela stepeništa.

Atina ima 3.5 miliona stanovnika i predstavlja“kolevku zapadne civilizacije”. Prema mitologiji, i Atina i Posejdon su zeleli da budu zastitnici malog grada na poluostrvu Atika. Zevs je naredio da narod sam treba da odluci koji ce bog da im bude zastitnik i da ce to biti onaj ko gradu da bolji poklon. Posejdon je svojim trozupcem udario u kamen koji je pukao i iz njega je potekla voda. Atina je gradu poklonila malo drvo, zelenih listova, cudnog izgleda, koje je raslo, napravilo lep hlad i dalo ukusne plodove - maslinu. U znak zahvalnosti za takav poklon, grad od tada nosi ime boginje Atine.

Antičko svetilište posvećeno boginji Atini. Najpoznatiji i najveci hram na Akropolju je Partenon, podignut za vreme vladavine Perikla, u «zlatno doba Atine», 5. vek pne. Najpoznatiji mitovi stare Atine, religiozni festivali, najraniji kultovi, kao i drugi važni događaji u istoriji grada, povezani su sa Akropoljem. Ova kombinacija različitih stilova klasične grčke arhitekture i umetnosti vekovima je uticala na mnoge druge kulture.

Plaka (Πλάκα), stari deo Atine ispod Akropolja, jedan od najpoznatijih delova grada. Oduvek je bila tradicionalno turisticko mesto sa mnogobrojnim tavernama I radnjama. Odmah pored je I Monastiraki, (Μοναστηράκι), poznat takodje po radnjicama, buvljoj pijaci I tavernama. (Ko bude zalazio u ovaj deo Atine ne treba nikako da propusti suvlaki kod Thanasisa, najbolji u celoj Atini, a I sire).

Psiri, jedan od najlepsih delova Atine, predstavlja sve ono sto se meni najvise svidja u Grckoj – stari deo grada, bez mnogo stranaca I turista, taverne I kafane po mom ukusu, male, sa zivom muzikom I to onom starom, pravom grckom muzikom, koja se danas vise “ne proizvodi”; kafanice gde se jede iz jednog tanjira (ostali se lome smile.gif ), gde svako sa svakim prica, gde su svi jedno veliko drustvo.

RIM-GRAD ISTORIJE I ROMANTIKE

2008-03-30T14:52:00.009+02:00

Dolazak u Rim predstavljao je veliko uzbuđenje. Već u prvom susretu se oseća veličina grada u svakom pogledu – istorijski, prostorno-fizički, demografski, u pogledu multikulturalnosti...

U pitanju je zaista evropska metropola. Aerodrom, železnica, metro i autobusi – ukoliko nisu u štrajku – funkcionišu savršeno – prati se red vožnje u minut, vozila su čista, očuvana i skoro nezamisliva za naše uslove. Zahvaljujući kapacitetima i učestalosti prevoza – ne postoje gužve, ili bar ne na onaj način na koji smo mi navikli.

Ipak, Rim ne deluje kao bezbedan grad. Veliki broj izuzetno upornih, čak agresivnih uličnih preprodavaca, ali i prosjaka i skitnica, navode vas na oprez. Duh grada je teško osjetiti odmah, možda upravo i zbog velikog broja stranaca koji u Rimu žive, snalazeći se na razne načine.

Ukoliko govorimo o istorijskim i kulturnim znamenitostima – one se nalaze na određenim udaljenostima i ne čine celinu (kao što je recimo slučaj u Firenci, zatim – nastale su u raznim istoriskim periodima, tako da se i zbog toga doživljavaju pojedinačno. Ipak - i to ima liepu stranu – svaki objekat, kompleks ili trg je nešto novo, nešto što vas na svoj način oduševi.Značajni objekti su češto «ušuškani» u gradsko tkivo i bukvalno vas iznenade kada se odjednom stvore ispred vas (Panteon, Fontana Di Trevi, Vestin hram, Santa Maria Mađore,...). Naravno, izuzimaju se fizički ogromni objekti koji se lako mogu sagledati sa velikog broja mesta u gradu – Koloseum, Crkva Sv. Petra (Vatikan) , Vitoriano,...

Trgovi su manje ili više živi, ali u decembru okupljanja kao npr. na stepenicama na Španskom trgu baš i nisu uobičajena, što opet ne smeta trgu da odiše svom svojom ljepotom. Nasuprot tome – trg Navona je dobio ulogu pijace. Bio je prekriven tezgama sa ukrasima za jelke, maskama i sličnim stvarčicama. Nažalost – predivni prostor se u svemu tome izgubio i bilo ga je jako teško sagledati.Poseban utisak ostavile su fontane pored kojih ljubitelji zvuka vode mogu satima da uživaju. Izdvaja se Fontana di Trevi koja je, po mom skromnom mišljenju, najlepša ujutru, pre devet časova, jer tada tu još uvijek nikoga nema i ceo prostor deluje čarobno.

Grad je možda još lepši noću – vrlo liepo je osvetljen i dobija novi izgled. Sve je otvoreno do uveče (kafei uglavnom do oko ponoći), tako da aktivnost grada sa dolaskom mraka ne prestaje. Intenzitet saobraćaja je veliki i vozi se dosta brzo. Postoje i široke ulice , prilagođene takvom saobraćaju, ali i delovi starijeg jezgra grada sa krivudavim ulicama koje savlađuju česte uspone Rima (poznato je da leži na 7 brežuljaka). I pored toga – pešački saobraćaj se neometano odvija.U samom gradu se nema osećaj da kroz njega protiče reka – jednostavno nije dovoljno iskorišćena i pored nekoliko prelepih mostova. Postoji i premošćeno ostrvce, ali ni ono izgleda ne dobija pažnju koja bi mogla da mu se posveti.

Vatikan – država u državi – odiše posebnim duhom. U pitanju su strogost, ozbiljnost, poštovanje ,... U ostalom – kako i priliči. Izuzev izuzetnog kompleksa sa centralnom crkvom Sv. Petra, treba pomenuti i predivne vrtove koji se tamo nalaze.Rim se identifikuje i sa Katoličkom crkvom, a na tronu rimskog episkopskog sedišta se nalazi papa. Deo Rima je država Vatikan, koji predstavlja suverenu teritoriju Svete stolice, a ujedno i najmanju naciju na svetu.

Rim (it. Roma) je glavni grad Italije i regiona Lacio, takođe i najveći i najbrojniji grad u Italiji sa oko 2,7 miliona stanovnika (u decembru 2006. godine). Grad se nalazi na zapadu centralnog dela Apeninskog poluostrva, na mestu gde se reka Anijen uliva u Tibar. Gradonačelnik Rima je Valter Veltroni.

Rim, Caput mundi („Prestonica sveta“), la Città Eterna („Večni grad“), Limen Apostolorum („Apostolski prag“), la città dei sette colli (Grad sedam brežuljaka) ili jednostavno l'Urbe. Grad je u potpunosti moderan i kosmopolitski. S obzirom da je Rim jedna od nekoliko evropskih prestonica koje su pregurale Drugi svetski rat relativno neoštećene, centar Rima je zadržao karakter suštinske renesanse i baroka. Istorijski centar Rima se nalazi na listi Svetske kulturne baštine UNESKO-a.

Jedan od simbola Rima je Koloseum (70-80), najveći amfiteatar ikada izgrađen u Rimskom carstvu. Ovaj objekat je imao kapacitet od 50.000 posetilaca i koristio se za borbe gladijatora. Lista veoma značajnih spomenika antičkog Rima uključuje Forum, Domus Aurea, Panteon, Trajanove stubove, Trajanovu tržnicu, Rimske katakombe, Circus Maximus, karakalanska kupatila, Konstantinovu kapiju, Cestijusova piramida, Bocca della Verità.Rim je bio svetski centar Renesanse, koja je ostavila dubok trag na sam grad. Najimpresivniji primerak renesansne arhitekture u Rimu je Mikelanđelova Piazza del Campidoglio са Palazzo Senatorio koja je sedište gradske vlade. Tokom ovog perioda velike aristokratske porodice Rima su gradile raskošne građevine kao što je Palazzo del Quirinale, koja je sada sedište predsednika italijanske republike, Palazzo Venezia, Palazzo Farnese, Palazzo Barberini, Palazzo Chigi, sedište italijanskog premijera, Palazzo Spada, Palazzo della Cancelleria, Villa Farnesina. Rim je poznat i po velikim i veličanstvenim trgovima, obično ukrašenim sa obeliscima, koji su uglavnom izgrađeni u XVII veku. Glavni trgovi su Piazza Navona, Piazza di Spagna, Campo de' Fiori, Piazza Venezia, Piazza Farnese i Piazza della Minerva.

Najizrazitiji predstavnik barokne umetnosti je Fontana di Trevi arhitekte Nikole Salvija. Ostala značajna mesta baroka iz sedamnaestog veka su Palazzo Madama, sedište italijanskog Senata i Palazzo Montecitorio, sedište Poslaničkih klubova Italije.

Rim je 1870. godine postao prestonica nove Kraljevine Italije. Od tih godina dominantan stil gradnje postaje neoklasicizam koji je svoje uzore nalazio u Antici. U ovom periodu su izgrađene mnoge palate koje su ugostile ministre, ambasadore i druge vladine agencije. Jedan od najpoznatijih spomenika iz neoklasicizma u Rimu je spomenik Viktoru Emanuelu II odnosno "Olatar otadžbine" u kome se nalazi grob Nepoznatog Vojnika koji predstavlja 650.000 Italijana koji su pali u Drugom svetskom ratu.Centar Rima je okružen velikim zelenim površinama i raskošnim antičkim vilama, koje su ostaci krune vila koje su okruživale papski grad. Mnoge od njih su značajno razorene kroz špekulacije sa nekretninama krajem 19.veka. Od preostalih je naznačajnija „Villa Borghese“, sa velikom pejzažnom baštom koja je izgrađena u naturalističkom engleskom stilu iz 19. veka. Ta bašta sadrži brojne zgrade, muzeje (Galerija Borgeze) i atrakcije. Ostale značajne su „Villa Ada“ najveći javni panoramski park u Rimu, „Villa Doria Pamphili“, druga po veličini sa površinom od 1.8 km², „Villa Torlonia“, blistavi primer Art Nouveau-a, koja je bila rimska rezidencija diktatora Benita Musolinija, „Villa Albani“ u koju je Alesandro Kardinal Albani smestio svoju kolekciju antikviteta.Rim je važan muzički centar. U njemu se nalazi Nacionalna akademija Santa Cecilija (osnovana 1585.) za koju su izgrađene nove koncertne dvorane u Parku muzike (Parco della Musica). U Rimu se nalazi i opera Teatro dell'Opera di Roma, i više manjih muzičkih institucija. Rim je bio grad domaćin Pesme Evrovizije 1991. godine, i MTV evropskih muzičkih nagrada 2004. godine. U Rimu se nalaze studiji Cinecita koji su praktički središte italijanske kinematografije i u kojima su snimani mnogi poznati filmovi.

Studije je 1937. godine osnovao fašistički diktator Benito Musolini, a studije su izbombardovali Saveznici tokom Drugog svetskog rata. Mnogi svetski poznati filmovi su ovde snimljeni od 1950-ih (kao Ben-Hur), a sami studiji se od tog vremena najviše povezuju sa rediteljem Federikom Felinijem.Najstariji muzeji u Rimu su Kapitolski muzeji iz 1471. koji se nalaze na Kapitolu, i koji uz Vatikanske muzeje sadrže najveće i najvažnije umetničke kolekcije u gradu.

U Vili Đuliji, ladanjskoj kući pape Julija II koja je izgrađena sredinom 16. veka, nalazi se značajna kolekcija etruščanske i antičke rimske umetnosti. U blizini se nalazi i Vila Borgeze u kojoj se nalazi znamenita galerija u kojoj se nalazi većina umetnina iz kolekcije porodice Borgeze.

U Nacionalnom muzeju u Rimu kojeg je projektovao Mikeelanđelo nalaze se važne grčke i rimske umetnine. Važne galerije slika nalaze se u palatama Dorija Pampili, Kolona i Barberini, a u Venecijanskoj palati nalazi se veliki broj umetnina od ranohrišćanskog razdoblja do renesanse

Od 1980-ih studiji su privatizovani. I u novije vreme ovde su snimani poznati filmovi i serije, kao Bande Njujorka i serijal Rim.

Na 25 km od Tirenskog mora, u delu gde je reka Tibar najdublja, na sedam brežuljaka, nalazi se večni grad Rim. Kada jednom posetite i vidite Rim budite sigurni da ćete imati želju da ga opet vidite.

U samom centru Rima, između čuvene Fontane di Trevi i Piazza Venezija, nalazi se poznati „Time elevator“, bioskop u pet dimenzija (5D). To je prava vremenska mašina koja Vas vodi kroz istorijsko putovanje i nastanak grada Rima. Na samom ulazu dočekuje Vas slika Julija Cezara iz koje, posle samo nekoliko minuta, u vidu iluzije izlazi sam Julije Cezar u prirodnoj veličini i počinje da priča šta ćete sve doživeti i videti. Saznaćete legendu o Romulu i Remu, videćete kako su bačeni u Tibar i naćićete se usred šume sa čoporom vukova. Videćete Brutovu izdaju i ubistvo Julija Cezara. Kroz vremensko virtuelno putovanje doživićete rekonstrukciju Sikstinske Kapele i Koloseuma. Živećete i stvaraćete s Mikelanđelom i ukrašavati svod Sikstinske kapele 1534. godine, a od 1546. gledaćete kako oslikava kupolu Svetog Petra. Naćićete se u renesansnom i baroknom Rimu, a u jednom trenutku pacovi će trčati svuda oko Vas. Doživećete zemljotres, paljenje i rušenje Koloseuma, a možete biti i mokri od oluje.

Sve ove iluzije i iskustvo projektovane su na tri velika panorama-platna uz dobar suraund zvuk i emituju se na šest jezika. Ovaj spektakularni šou emituje se oko sat vremena i morate imati najmanje pet godina da bi Vas pustili da doživite i vidite sve ovo.

Do “Time elevatora” stiže se autobusom sa stanice "Termini", a karta po osobi košta 11 evra. Ako poželite da se odmorite od napornog razgledanja Rima obavezno svratite ovde jer ćete za kratko vreme naučiti puno toga o Rimu.

Rimljani su jako ljubazni, spremni da pomognu i objasne, ali tu postoji jedan problem – jako slabo znaju engleski, većina ni malo, tj. bilo koji strani jezik. Postoji određeni broj ljudi koji zna španski, ali opet - zato što im je to maternji jezik.

Ukupni utisak iz Rima je sledeći - nepoštovanje samog grada od strane njegovih žitelja umanjuje mu lepotu, ali ono što grad pruža, pogotovu ljubiteljima athitekture i istorije – zaista ga čini večnim.